Wat is globalisering eigenlijk?

Globalisering is het proces waarbij de wereld steeds meer verbonden raakt - denk aan Dubai dat van vissersdorp transformeerde naar internationale zakenstad. Drie technologische ontwikkelingen sinds 1980 maken dit mogelijk: alles gaat sneller $kortere reis- en vervoertijden$, goedkoper (transport en communicatie) en beter bereikbaar (verbeterde infrastructuur).

Dit zorgt voor tijd-ruimtecompressie - de wereld wordt letterlijk 'kleiner'. Je kunt nu binnen een dag van Amsterdam naar New York vliegen en realtime videobellen met iemand aan de andere kant van de wereld.

Vrijhandel en technologische ontwikkeling zijn de belangrijkste aanjagers. Multinationale ondernemingen (mno's) kunnen nu overal ter wereld vestigingen openen omdat handelsgrenzen wegvallen. Na het instorten van het communisme en China's toetreding tot de Wereldhandelsorganisatie werd de vrijemarkteconomie wereldwijd dominant.

Let op: Globalisering gaat niet alleen om economie - het verandert letterlijk hoe gebieden eruitzien en functioneren!

Economische globalisering in actie

Moderne multinationals denken globaal maar handelen lokaal. Ze kiezen voor elk onderdeel van hun productie de meest winstgevende locatie wereldwijd - dit heet offshoring. Hierdoor wordt de productieketen steeds meer opgedeeld over verschillende landen.

De Wereldhandelsorganisatie (WTO) stimuleert vrijhandel door handelsbeperkingen zoals tariefmuren en importquota weg te nemen. Bedrijven kijken bij vestiging vooral naar arbeidsmarkt, bereikbaarheid, belastingvoordelen, politieke stabiliteit en de omvang van afzetmarkten.

Economische globalisering creëert een nieuwe internationale arbeidsverdeling waarin elk land specifieke taken krijgt. De export van ontwikkelingslanden wordt hoogwaardiger, waardoor hun ruilvoet verbetert. Tegelijkertijd worden nieuwe afzetmarkten gecreëerd - IKEA verplaatst bijvoorbeeld niet alleen productie naar China, maar opent er direct ook winkels.

De coronacrisis toonde echter de kwetsbaarheid van uitgerekte productieketens aan. Stilgelegde chipfabrieken in Azië legden de Europese autoproductie plat, wat bedrijven doet overwegen vitale onderdelen terug te halen (reshoring).

Belangrijk: Economische globalisering zorgt voor groeiende verbondenheid - spanningen in het Midden-Oosten laten benzineprijzen wereldwijd stijgen.

Culturele globalisering: eenheid of diversiteit?

Sociale media hebben de informatie-uitwisseling enorm gestimuleerd en zijn tegenwoordig machtige wapens bij het organiseren van protesten tegen overheden. Ze fungeren als 'grote platmaker' die culturen dichter bij elkaar brengt.

Culturele globalisering heeft twee tegenstrijdige effecten. Homogenisering betekent dat culturen door verwestersing op elkaar gaan lijken - denk aan wereldwijd hetzelfde consumptiegedrag, Engels als lingua franca, en het verdwijnen van kleine talen.

Tegelijkertijd zorgt heterogenisering ervoor dat vooral grote steden zoals Amsterdam een mix van westerse en niet-westerse cultuurelementen krijgen. Je ziet dit aan multiculturele wijken, kleding, muziek en restaurants.

Internationale migratie neemt sinds 1990 elk jaar toe, versterkt door vier globaliseringsfactoren: toegenomen welvaartsverschillen, demografische verschillen tussen arme en rijke landen, verbeterde transport- en communicatietechnologie, en deregulering tussen landen.

De meeste migranten zijn jonge mannen (selectieve migratie) die zich vestigen in grote steden maar verbonden blijven met hun geboorteland via transnationale netwerken.

Interessant: Er wonen meer Chinezen buiten China dan er Polen in Polen wonen!

Gevolgen van migratie en groeiende weerstand

Migratie brengt veel voordelen: uitwisseling van kennis en geld, demografische voordelen (jongere beroepsbevolking), en sommige landen profiteren als doorgangslanden door hun gunstige ligging bij migratieroutes.

Wereldsteden vormen het hart van de moderne geglobaliseerde wereld - grote steden die economisch, politiek en cultureel belangrijk zijn voor grote delen van de wereld. Ze fungeren als knooppunten in het mondiale netwerk.

Toch voelen arbeiders, boeren en de lagere middenklasse zich vaak verliezers van globalisering. Daarom pleiten zij voor een sterke, zelfstandige staat, afscherming tegen buitenlandse concurrentie, en beperking van migratie uit andere cultuurgebieden.

EU-landbouwbeleid illustreert globaliseringsgevolgen perfect. Na 1980 nam internationale handel in agrarische producten sterk toe, wat wereldwijde concurrentie creëerde. EU-boeren hebben hogere productiekosten door dure grond, hoge lonen en strikte eisen voor hygiëne, kwaliteit, milieu en dierenwelzijn.

De EU beschermt boeren met importheffingen (maken buitenlandse producten duurder) en exportsubsidies (maken Europese producten goedkoper). Het ideaal blijft volledige vrijhandel voor economische groei.

Belangrijk: Nederland is de tweede landbouwexporteur ter wereld, maar 80% gaat naar andere EU-landen!

EU-landbouwbeleid en nationale verschillen

Het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid (GLB) van 1957 wilde voldoende, kwalitatief voedsel tegen redelijke prijzen garanderen. Productiesubsidies (toeslagen op marktprijzen) brachten de zelfvoorzieningsgraad boven 100% voor vlees, graan en melk - zelfs 200% voor melk.

Dit leidde tot enorme schaalvergroting omdat grote bedrijven flink investeerden om meer subsidies binnen te halen. Negatieve gevolgen voor milieu, klimaat en landschap werden steeds duidelijker. Daarom kunnen boeren nu inkomenssubsidie aanvragen - een bedrag per hectare voor duurzaam werken.

Nederland profiteert enorm: van gemiddeld 6 naar 34 hectare per boerenbedrijf, en overgang van grondgebonden naar gespecialiseerde, intensieve bedrijven in glastuinbouw en veehouderij. Nederland importeert echter meer landbouwproducten dan het exporteert, maar 30% wordt na bewerking voor hogere prijzen weer uitgevoerd.

Polen trad in 2004 toe tot de EU toen 25% van de beroepsbevolking in landbouw werkte. Ook Polen exporteert 80% naar andere EU-landen, vooral pluimveevlees, bevroren groente, fruit en champignons.

In de keten van boer tot consument gaat slechts 20% van de consumentenprijs naar de boer - de rest naar tussenbedrijven.

Opvallend: Nederland 'voedt de wereld' is een mythe - we importeren meer dan we exporteren!

Toekomst van de landbouw en aardopbouw

Boeren reageren op vier manieren op globaliseringsdruk: bedrijfsbeëindiging (leidt tot schaalvergroting), intensivering $grotere opbrengst per hectare/dier$, specialisatie (focus op één kwaliteitsproduct), of diversificatie (aanvullende inkomsten uit natuurbeheer, toerisme, zorg).

Reguliere landbouw veiligde onze voedselvoorziening maar creëerde problemen: veeziekten, laag dierenwelzijn, dalende biodiversiteit, verdroging van natuurgebieden en bevolkingskrimp. Biologische landbouw werkt zonder chemische bestrijdingsmiddelen en kunstmest als alternatief.

Voor de toekomst is moderne landbouw nodig om de groeiende wereldbevolking te voeden, maar achteruitgang van landschappelijke kwaliteit is ook economisch zonde door toegenomen vraag naar recreatie.

Aardopbouw bestaat uit verschillende lagen: de aardkern (vast nikkel en ijzer, 5000°C), de aardmantel $taai-vloebaar gesteente$, en de aardkorst (vast gesteente). Oceanische korst (8km dik basalt) is zwaarder dan continentale korst (dikker graniet).

Platentektoniek kent drie bewegingen: convergent (naar elkaar toe, zwaardere plaat duikt onder - subductie), divergent (uit elkaar), en transform (langs elkaar).

Cruciaal: De meeste natuurrampen ontstaan bij convergente en transforme plaatgrenzen!

Vulkanisme en aardbevingen

Divergente plaatgrenzen zoals de midoceanische rug laten magma tussen uitschuivende platen stromen. Dit magma heeft lage viscositeit (vloeibaar), wat zorgt voor rustige effusieve erupties en brede schildvulkanen.

Convergente plaatgrenzen (subductiezones) produceren explosieve erupties. Smeltende oceanische korst creëert magma met hoge viscositeit en veel gassen, wat leidt tot stratovulkanen met afwisselende lagen. Na explosieve erupties kan een caldera ontstaan door instorting van de vulkaantop.

Ridge push en slab pull drijven plaatbeweging aan. Ridge push ontstaat doordat nieuwe oceanische korst bij midoceanische ruggen de oude korst wegduwt. Slab pull ontstaat doordat wegzakkende oceaanbodem in subductiezones de rest van de plaat meetrekt.

Hotspots zijn magmapluimen die vanuit de grens tussen aardkern en -mantel opstijgen, waardoor de aardkorst zwak wordt en breekt.

Aardbevingen ontstaan vooral bij convergente en transforme plaatgrenzen. Het hypocentrum is de exacte plek van de aardbeving, het epicentrum ligt daarbovenop aan het aardoppervlak. De momentmagnitudeschaal (MMS) meet aardbevingskracht.

Zware aardbevingen in oceaanbodem kunnen verwoestende tsunami's veroorzaken.

Onthoud: Effusieve erupties = rustig en vloeibaar, explosieve erupties = gewelddadig en stroperig!

Gebergte vorming en afbraak

Endogene processen (vanuit de aarde) creëren hoogteverschillen via platentektoniek. Bij convergerende platen ontstaan plooiingsgebergten doordat gesteente onder druk buigt als een tafellaken. Sedimenten kitten samen tot gelaagd sedimentgesteente.

Bij rek in de aardkorst ontstaan riftvallei met vulkanisme. Slenken (wegzakkende stukken) en horsten (oorspronkelijke hoogte) vormen het landschap.

Exogene processen breken hoogteverschillen weer af via zwaartekracht, water, wind en ijs. Verwering heeft drie vormen: mechanische/fysische verwering (temperatuurverschillen, vorst, wortels), chemische verwering (samenstelling verandert, zoals oxidatie).

Chemische verwering domineert in warme, vochtige tropen en vormt dikke verweringslagen met kleideeltjes. Mechanische verwering overheerst in woestijnen en poolgebieden door extreme temperatuurverschillen.

Massabewegingen transporteren materiaal langs hellingen naar beneden via storten, rollen en schuiven. Dit creëert puinhellingen en puinwaaiers (bij rivieren uit gebergten).

Gletsjers vormen U-vormige dalen en laten morenen (stenen en zand) achter. Rivieren creëren V-vormige dalen door erosie.

Simpel onthouden: Endogeen = opbouw vanuit de aarde, exogeen = afbraak door weer en wind!

Gesteentekringloop en Amerikaanse natuurgevaren

Drie gesteentesoorten circuleren constant: stollingsgesteente (afgekoeld magma), sedimentgesteente $samengeperst verweringsmateriaal - zandsteen, schalie, kalksteen$, en metamorfgesteente $onder hoge druk/temperatuur - leisteen, marmer$.

De hydrologische kringloop drijft exogene processen aan doordat water constant beweegt en als neerslag terugkeert. Bij midoceanische ruggen ontstaat basalt, dat later bij subductie weer smelt tot magma - een complete kringloop.

Amerikaanse natuurgevaren illustreren platentektoniek perfect. De westkust heeft convergente beweging (noordwesten) en de San Andreas-breuk (zuidwesten) - een transforme plaatgrens waar de Pacifische plaat sneller noordwaarts beweegt dan de Noord-Amerikaanse plaat.

Hurricanes ontstaan juni-november boven warm Atlantisch water. Stijgende waterdamp voedt deze stormen; windsnelheden boven 117 km/u maken er hurricanes van. Ze worden ingedeeld in 5 categorieën en verliezen kracht boven land.

Tornado's zijn trechtervormige wervelwinden met snelheden tot 400+ km/u, maar veel kleinere reikwijdte dan hurricanes.

Intensiteit = hoe heftig een natuurverschijnsel is, frequentie = hoe vaak het voorkomt.

Verschil onthouden: Hurricanes = grote orkanen boven zee, tornado's = kleine maar krachtige wervelwinden boven land!

Risico's van natuurgevaren

Risicoperceptie bepaalt hoe mensen tegen natuurgevaren aankijken. Pas wanneer natuurgeweld tot grote schade of veel slachtoffers leidt, spreken we van een natuurramp.

Bewoners kunnen risico's verlagen door tijdig maatregelen te nemen. In tegenstelling tot aardbevingen zijn orkanen ruim van tevoren te voorspellen, wat tijd geeft voor evacuatie, thuisblijven of schuilen.

De VS vormen een perfect voorbeeld van een land dat leert leven met natuurgeweld. Door verschillende plaatgrenzen en klimaatzones hebben verschillende regio's te maken met specifieke natuurgevaren - van aardbevingen aan de westkust tot hurricanes in het zuidoosten.

Het begrijpen van deze natuurlijke processen helpt mensen betere beslissingen te nemen over waar ze wonen en hoe ze zich voorbereiden. Moderne technologie maakt het mogelijk om veel natuurgevaren te voorspellen en hun impact te verminderen.

Deze kennis van endogene en exogene processen, gecombineerd met inzicht in globalisering, geeft je een compleet beeld van hoe onze wereld werkt - van de diepste aardlagen tot de hoogste niveaus van internationale samenwerking.

Kernboodschap: Natuurgevaren zijn voorspelbaar en beheersbaar als je begrijpt hoe ze ontstaan en je goed voorbereidt!