Landbouw langs de Nijl
Stel je voor: elke zomer overstroomde de Nijl het land en bracht vruchtbaar slib mee - een natuurlijke bemesting! Dit maakte het voor jager-verzamelaars plotseling veel makkelijker om voedsel te krijgen.
Rond 4000 v.Chr. ontdekten de Egyptenaren hoe ze dit konden gebruiken. Ze legden dijken en kanaaltjes aan om het water te controleren. Wanneer het water zakte, konden ze op de drooggevallen grond hun gewassen verbouwen.
Deze slimme manier van landbouw heet irrigatielandbouw. De Nijl werd dus letterlijk de levenslijn van Egypte - zonder deze rivier geen voedsel, geen beschaving!
Let op: Irrigatielandbouw = landbouw waarbij kunstmatig water wordt aangevoerd via kanalen en dijken.





















