Het Contractiemechanisme
Het echte werk gebeurt tussen actine en myosine filamenten in de myofibrillen. Wanneer een zenuwimpuls aankomt, starten er calciumionen (Ca²⁺) een ingewikkelde moleculaire dans. Deze ionen maken bindingsplaatsen vrij op de actinefilamenten.
De myosinekoppen grijpen deze plaatsen vast en trekken met behulp van ATP de actinefilamenten naar zich toe - alsof je aan een touw trekt. Dit is het contractiemechanisme in actie: de hele spiervezel wordt korter doordat de filamenten langs elkaar schuiven.
Onder de microscoop zie je dat tijdens contractie de lichte banden smaller worden, maar de donkere banden even breed blijven. Dit bewijst dat de filamenten niet korter worden, maar alleen verschuiven.
Na elke contractie volgt een herstelperiode waarin afvalstoffen worden afgevoerd en ATP wordt aangevuld. Door motorische eenheden om de beurt te activeren, kunnen andere ondertussen herstellen.
Handig om te weten: Het alles-of-niets-principe betekent dat een spiervezel volledig samentrekt of helemaal niet - er zit geen tussenvorm tussen!