Globalisering: De Wereld Wordt Kleiner

Globalisering betekent dat gebieden en samenlevingen steeds meer met elkaar verweven raken. Je merkt dit aan hoe ver goederen, mensen en geld reizen, en hoe gebeurtenissen ver weg jouw leven beïnvloeden.

De moderne globalisering wordt mogelijk gemaakt door transport- en communicatietechnologie. Sinds de jaren 1980 zijn reizen en vervoer veel sneller en goedkoper geworden, vooral door containerisatie die schepen en vliegtuigen efficiënter maakt.

Tijd-ruimte compressie zorgt ervoor dat afstanden relatief kleiner lijken door moderne technologie. Dit gebeurt door vrijhandel (wegvallen van handelsgrenzen) en technologische ontwikkelingen die de wereld letterlijk dichter bij elkaar brengen.

Let op: Globalisering werkt op vier dimensies: economisch, sociaal-cultureel, politiek en geografisch.

Economische Globalisering: Oorzaken en Ontwikkelingen

Na 1990 explodeerde de wereldhandel doordat landen zoals China toetraden tot de wereldhandelsorganisatie. Je ziet dit aan de snelle toename van internationale handel, buitenlandse investeringen en transport.

Multinationals (MNO's) verplaatsen zich constant naar de beste locaties. Ze kijken naar arbeidsmarkt, bereikbaarheid, belastingvoordelen en politieke stabiliteit. De WTO stimuleert vrijhandel door handelsbeperkingen weg te nemen.

Offshoring betekent dat arbeidsintensieve productie wordt verplaatst naar lagelonenlanden. Hierdoor worden productieketens (de route van grondstof tot consument) opgedeeld over verschillende landen. Dit maakt handel sneller groeien dan productie zelf.

Crisis-effect: Na 2008 werd globalisering afgeremd door economische crisis, en grote handelsblokken namen protectionistische maatregelen.

Gevolgen van Economische Globalisering

Het mondiale netwerk bestaat uit drie economische kerngebieden: Noord-Amerika, West-Europa, en Azië & Oceanië. Door de global shift verschuift het economisch zwaartepunt naar Azië, vooral China.

De nieuwe internationale arbeidsverdeling sinds 1980 brengt meer banen naar de (semi)periferie. Dit verbetert de ruilvoet omdat deze landen hoogwaardiger producten gaan exporteren in plaats van alleen grondstoffen.

Corona liet zien hoe kwetsbaar uitgerekte productieketens zijn. Reshoring betekent dat bedrijven productie terug naar huis halen, vaak gecombineerd met robotisering. MNO's focussen steeds meer op hun core business en besteden andere activiteiten uit.

Globalisering creëert ook problemen: groeiende verbondenheid betekent dat spanningen elders $zoals in het Midden-Oosten$ wereldwijd gevolgen hebben. Afwenteling zorgt voor sociale en regionale ongelijkheid.

Belangrijk: Productieketens worden steeds meer opgedeeld, maar dit maakt de wereldeconomie kwetsbaarder.

Culturele Globalisering: Vermenging en Vervaging

Informatietechnologie en sociale media zorgen voor snelle verspreiding van cultuur wereldwijd. Social media is zelfs een machtig wapen voor het organiseren van protesten geworden.

Culturele globalisering heeft twee tegenovergestelde effecten. Homogenisering betekent dat culturen door verwestersing op elkaar gaan lijken - denk aan wereldwijd hetzelfde consumptiegedrag en Engels als lingua franca.

Heterogenisering daarentegen creëert juist een mix van westerse en niet-westerse cultuurelementen. Door internationale migratie en sociale media ontstaat een transnationale mengcultuur die je ziet in multiculturele wijken, kleding, muziek en restaurants.

De drie mondiale centrumgebieden beschikken over de beste informatietechnologie en infrastructuur, waardoor zij de culturele uitwisseling domineren.

Interessant: Kleine talen dreigen te verdwijnen omdat Engels steeds dominanter wordt als wereldtaal.

Sociale Gevolgen van Globalisering

Migratie heeft positieve effecten: uitwisseling van kennis en geld, demografische voordelen door jonge migranten, en sommige landen profiteren als doorgangslanden door EU-ontwikkelingshulp.

Wereldsteden zijn grote steden die fungeren als economische, politieke en culturele centra. Ze vormen de knooppunten van het mondiale netwerk. Mensen buiten deze wereldsteden (arbeiders, boeren) verzetten zich vaak tegen globalisering.

Amerikanisering lijkt overal door te dringen, maar één wereldcultuur is moeilijk te bereiken. Mensen willen hun culturele identiteit behouden, westerse elementen worden aangepast aan lokale gewoonten, en de westerse wereld staat ook onder invloed van niet-westerse culturen.

Tegenstanders van globalisering willen een sterke staat, bescherming tegen buitenlandse concurrentie, en beperking van migratie uit andere cultuurgebieden.

Realiteit check: Volledige kulturele homogenisering is onmogelijk omdat mensen hun identiteit willen behouden.

Welvaart en Welzijn Meten

Bruto Binnenlands Product (BBP) per hoofd meet de totale waarde van geproduceerde goederen en diensten. Je drukt dit uit in koopkracht omdat de dollarwaarde per land verschilt. BBP heeft nadelen: alleen de formele sector telt mee en het verbergt regionale ongelijkheid.

De VN-ontwikkelingsindex (HDI) meet welzijn aan de hand van koopkracht, analfabetisme en levensverwachting. Je kunt ontwikkeling ook meten door de samenstelling van de beroepsbevolking - minder landbouw en meer diensten betekent hoger ontwikkelingspeil.

Het centrum-periferie model toont hoe rijke landen domineren en arme landen afhankelijk blijven. Arme landen leveren grondstoffen uit mijnbouw en landbouw, wat ze kwetsbaar maakt voor prijsschommelingen.

Door globalisering verandert de internationale arbeidsverdeling - de specialisatie van werkgelegenheid in verschillende werelddelen. Dit creëert nieuwe kansen maar ook nieuwe afhankelijkheden.

Cruciaal: BBP zegt niet alles - welzijn meet meer dan alleen economische prestaties.

Bevolkingsgroei en Spreiding Wereldwijd

Bevolkingsspreiding hangt af van natuurlijke mogelijkheden (gematigd klimaat, vruchtbare bodem), ligging ten opzichte van economische gebieden, en koloniaal verleden (concentratie in kustzone).

Natuurlijke bevolkingsgroei is het verschil tussen geboorte- en sterftecijfer. Hoe rijker een land, hoe lager de vruchtbaarheid door demografisch jonge leeftijd, vrouwenonderwijs, culturele opvattingen, welvaart en gezondheidssituatie.

Migratie vindt plaats op drie niveaus: mondiaal (naar economische centra), continentaal (migratieroutes), en nationaal (verstedelijking). Vestigingsoverschot betekent dat meer mensen zich vestigen dan vertrekken.

Arme landen hebben lage verstedelijkingsgraad maar hoog verstedelijkingstempo door trek naar de stad, uitbreiding van steden, en hoog geboorteoverschot in steden. Push-factoren domineren in vertrekgebieden, pull-factoren in vestigingsgebieden.

Patroon: Rijkere landen hebben lagere geboortecijfers, maar trekken wel migranten aan uit armere gebieden.

Cultuurpatronen en Verspreiding

Cultuurelementen bestaan uit drie delen: taal en religie, samenlevingsregels (wetten, familiebanden), en materiële kenmerken (bouwstijlen, kleding). Een cultuurgebied bevat culturen die sterk op elkaar lijken.

Godsdienst is een van de belangrijkste cultuurelementen. Kolonialisme zorgde ervoor dat landen hun macht uitbreidden en tegelijk hun geloof verspreidden. Dit vormde veel van de huidige cultuurpatronen.

Taal is cruciaal voor cultuuroverdracht naar volgende generaties. Veel oorspronkelijke talen worden verdrongen door wereldtalen zoals Engels, Spaans en Chinees. Zonder gemeenschappelijke taal verdwijnt cultuur op den duur.

Door culturele diffusie vermengen nieuwe cultuurelementen zich met bestaande culturen. Regionale culturen proberen een tegenwicht te vormen tegen mainstream invloeden, soms met krachtig verzet tegen westerse dominantie.

Waarschuwing: Zonder bescherming verdwijnen kleine talen en culturen door dominantie van wereldtalen.