De Koude Oorlog: Amerika vs Rusland
Na de Tweede Wereldoorlog ontstond er een ideologisch conflict tussen de VS (kapitalisme) en de Sovjet-Unie (communisme). Dit werd de strijd tussen west en oost, waarbij beide supermachten probeerden hun invloed uit te breiden zonder direct oorlog te voeren.
De VS ontwikkelde de containment politiek in 1947 om het communisme tegen te houden. Het Marshallplan moest Europa economisch herstellen en weerbaarder maken tegen communistische invloed. Stalin was hier niet blij mee en blokkeerde Berlijn (1948-1949).
Deze spanningen leidden tot militaire bondgenootschappen: het westen richtte de NAVO op, terwijl het oosten reageerde met het Warschaupact. Duitsland werd verdeeld in de Bondsrepubliek Duitsland (west) en de Duitse Democratische Republiek (oost).
Let op: 1949 was een cruciaal jaar - China werd communistisch en de Koude Oorlog werd echt wereldwijd.
De Koreaoorlog (1950-1953) was de eerste 'hete' oorlog binnen de Koude Oorlog. Noord-Korea (communistisch) vocht tegen Zuid-Korea, met VS-steun. Nederland stuurde zelfs dienstplichtigen naar Korea. Later volgden opstanden in Oost-Duitsland (1953), Hongarije (1956) en Tsjecho-Slowakije (1968).
De Cubacrisis (1962) bracht de wereld het dichtst bij een nucleaire oorlog. Na de dood van Stalin kwam Chroesjtsjov aan de macht, die kernwapens in Cuba plaatste. President Kennedy dreigde met actie, maar beide leiders maakten uiteindelijk een deal: Rusland haalde de wapens weg uit Cuba, Amerika uit Turkije.
De Koude Oorlog eindigde toen Gorbatsjov perestroika (herstructurering) en glasnost (openheid) invoerde. De Berlijnse Muur viel in 1989, Oekraïne werd onafhankelijk in 1991, en de Sovjet-Unie viel uiteen in 1992.
Ondertussen ontstond in West-Europa de EEG (Europese Economische Gemeenschap), die later de EG en uiteindelijk de Europese Unie werd.