Britse kolonisatie in Noord-Amerika
Eind 16e eeuw beginnen de Engelsen hun overzeese expansie in Noord-Amerika. Ze zoeken een strategische uitvalsbasis omdat ze in oorlog zijn met Spanje (religieuze spanning tussen protestant Engeland en katholiek Spanje).
Hun eerste kolonie Roanoke (1585) mislukt omdat Engeland al zijn geld moet stoppen in de verdediging tegen de Spaanse Armada. Gelukkig voor hen verslaan ze Spanje, maar de kolonie kunnen ze niet meer redden.
In de 17e eeuw krijgen ze een tweede kans en stichten ze 13 kolonies in Noord-Amerika. Deze groeien razendsnel door goede landbouwgrond, handel met indianen, werkgelegenheid en mensen die vluchten voor geloofsvervolging.
Het noorden wordt vooral vestigingskolonie (families die zich permanent vestigen), het zuiden wordt plantagkolonie waar slaven katoen en tabak produceren. De Royal African Company organiseert de lucratieve slavenhandel via de driehoekshandel.
Let op: Barbados en Jamaica in het Caribische gebied worden de meest winstgevende kolonies van het Britse rijk!