Eerste Steden en Sociale Lagen
Door betere landbouwtechnieken zoals irrigatie tussen de Eufraat en Tigris ontstonden rond 3300 v.C. de eerste echte steden in Sumerië (het huidige Turkije). Deze Agrarisch-urbane samenleving betekende een totale omwenteling in hoe mensen samenleefden.
In steden ontstond voor het eerst een duidelijke hiërarchie. Bovenaan stond de koning met zijn ambtenaren en adel, daaronder kwamen handelaren en ambachtslieden, en onderaan stonden boeren en slaven. Niet iedereen hoefde meer boer te zijn - mensen konden zich specialiseren in verschillende beroepen.
Door rijke oogsten ontstond er handel, en handelaren werden een welvarende groep. Priesters kregen veel aanzien omdat ze rituelen uitvoerden om de goden tevreden te houden. Boeren moesten belasting betalen aan de koning, die zich liet bijstaan door ambtenaren voor alle administratieve taken.
Het ontstaan van slavernij was een donkere kant van deze ontwikkeling. Krijgsgevangenen en boeren met schulden werden eigendom van anderen en moesten als goedkope arbeidskrachten werken.
Wist je dat: De eerste steden hadden vaak een tempel of paleis als centrale, belangrijke plek - dat zie je nog steeds terug in veel oude steden!